28. sep, 2017

Postcodeloterij

De Postcodeloterij.

 

Ineens ben een groot fan van Youp van t Hek. Dat is niet waar. Ik ben wel fan, maar niet ‘ineens’. Het voelt alleen als ‘ineens’ omdat ik nu zelf geconfronteerd werd met een ergernis die hij al scherpzinnig aangepakt heeft.  Youp heeft immers op ludieke wijze de servicedesk van T-Mobile en daarmee alle service die voortvloeit uit de te naamstelling van de desks, flink aan de kaak gesteld. Hij verzamelde opmerkelijke verhalen van mensen en hun ervaringen met de service/helpdesk die je af en toe gewoon moet bellen. Helaas ben ik te laat met het inzenden van mijn verhaal. Dus ik neem maar de vrijheid om mijn ergernis op mijn eigen wijze wereldkundig te maken op het Wereld Wijde Web.

Al sinds 1993 betaalt Peter voor een lot van de Postcodeloterij. Inmiddels woont hij allang niet meer op het adres met de postcode die de loterij in haar systeem heeft staan. Er is nu ook spraken van “wij” en in die gezamenlijkheid, is er iedere maand weer het grote hopen op al die miljoenen pegels die wij als geen ander verdienen.  Dat is de enige echte reden dat wij meespelen met de Postcodeloterij. Dat de Postcodeloterij ook goede doelen steunt heeft in ons gedachtengoed geen enkele prioriteit, behalve dan dat het ‘mooi meegenomen is’. Het gaat om eigen gewin. Dat ‘eigen gewin’ is inmiddels heel erg veel ‘eigen verlies’ als je het geldbedrag zou weten,  dat Peter doorgesluisd heeft naar de Postcodeloterij en waar de Postcodeloterij ooit één keer een beker Ben en Jerry’s ijs tegenover heeft gezet (die Peter vergat te incasseren).

In tijden dat de balans opgemaakt moet worden, gaat de Postcodeloterij er als eerste aan. De Postcodeloterij wordt opgezegd. Dat staat er in vier woorden en duurt nu al vier hele dagen!

Ik bel het nummer van de Postcode loterij en kies optie 1 in het keuze menu. Optie 1 staat voor “opzeggen van loten”. Dan klinkt er een vriendelijke mannenstem die mij meedeelt dat alle medewerkers in gesprek zijn. De wachttijden zijn daardoor langer dan normaal. Ik weet niet wat de normale wachttijden zijn, maar na een kwartier, transformeer ik naar een geërgerde Youp van t Hek. Ik zal de Postcodeloterij ook een eens poepje laten ruiken als zij opnemen.

Helaas, zij nemen niet op.

De wachttijden zijn bij de Postcodeloterij ieder uur van de dag, langer dan normaal! Terwijl ik wacht hoor ik de vriendelijke mannenstem zeggen dat de Postcodeloterij diverse goede doelen steunt. Hij klinkt vriendelijk maar ik voel het schaamrood op mijn kaken verschijnen. Doordat ik mijn lot ga opzeggen, ben ik degene die ervoor gaat zorgen dat de kindertjes in Afrika omkomen van de honger. Ik ben verantwoordelijk voor de uitdrogingsverschijnselen van de slachtoffers van de droogte in grote delen van Afrika. Het hele inentingsprogramma van de UNICEF kan niet doorgaan omdat ik van plan ben om de deelname te beëindigen. Ik zak na uren wachten en luisteren naar dit verschrikkelijke manipulatieve bandje in een diepe depressie die gevoed wordt door heel veel schuldgevoel. Er is slechts een klein helder moment in mijn brein over en daar gaat gelijk een lampje branden.

Ik gooi de hoorn op de haak en bel opnieuw het nummer van de Postcodeloterij. Dit keer kies ik voor optie 2: Het kopen van Loten. Binnen 10 seconden heb ik een medewerker van de Postcodeloterij aan de lijn die mij vreugdevol als nieuw slachtoffer van oneigenlijke vermogensvervreemding wil verwelkomen. Dat dacht ik al!! Het rood op mijn kaken krijgt een andere betekenis. Ik ben woedend.

Ik schreeuw door de telefoon dat de Postcodeloterij een zware claim aan haar broek krijgt vanwege discriminatie. Als ‘opzegger’ van loten voel ik mij door de lange wachttijden zwaar gediscrimineerd t.o.v. de ‘kopers’ van loten. Ik leg hem nog uit dat ‘loten’ een genderneutraal woord is en dat ze daarmee van geluk mogen spreken. Ik gebied hem mij onmiddellijk door te verbinden met de afdeling die inmiddels met één been in het graf staat. Ik zal de Postcodeloterij net zo aanpakken als Youp, T-Mobile heeft aangepakt. Ik ben een ON-er (Onbekende Nederlander) die  binnenkort een hele grote BN-er (Bekende Nederlander) is. Ik zal in de Wereld Draait Door mijn verhaal zo aan Matthijs van Nieuwkerk vertellen dat hij niet de kans krijgt om er tussen door te komen. Ik zal bij Jeroen Pauw het verhaal in zijn oren hijgen, terwijl ik wulps over zijn tafel hang. Jeroen denkt daarna nog maar aan één vrouw. Aan mij!! Ik schakel Radar, de Consumentenbond en Kanniewaarzijn in om deze misstanden aan de kaak te stellen. Ik gebied de Koning om zijn loten op te zeggen uit solidariteit met het onderdrukte volk. Dan zal ik een nieuw register openen. Een register waar de samenleving op zit te wachten. Het stuur-me-geen-post-meer-van-de-Postcodeloterij-register. Daarmee heb ik dan meteen ook een groot milieuprobleem opgelost. Het scheelt per jaar miljoenen kilo’s aan papier omdat niemand meer post wil hebben van de Postcodeloterij.

Als dat allemaal niet helpt dan zal ik het nog grootser en meeslepender aanpakken. Ik zal mijn gezin verlaten en mij terugtrekken in een  Tibetaanse klooster om de zinloosheid van het bestaan, veroorzaakt door de Postcodeloterij, te doorgronden.

Ik kom er in dat Tibetaanse klooster ook wel achter aan welk goede doel ik, geheel uit vrije wil, mijn geld wil geven.

Ik heb de Postcodeloterij niet meer nodig.

Ik ben vrij van de Postcodeloterij!!!!