28. mei, 2017

Multitasken

 

Herken je dit? Het eerste gedeelte van de dag verbruik ik al mijn aanwezige energie. Het tweede gedeelte van de dag breng ik, als een ingezakte soufflé, door op de bank.

Het is heel makkelijk om mij van een goed advies te voorzien.

“Verdeel je energie gelijkmatig over de dag.”

Als jij niet degene bent die dat tegen mij zegt, dan ben ik het zelf wel en toch lukt het mij niet.

 

Mijn oog valt bij het ontwaken op een rommelige slaapkamer en de taak openbaart zich. Ook de hongerige magen van mijn man en kind hebben zich gemeld en als ik niet wil dat de honden het huis vervuilen zal ik ook daar iets aan moeten doen. First things first, dus de magen worden gevuld, de lunchpakketjes gemaakt en de honden krijgen beweging. In de ruimte die ligt tussen het vertrek van man en kind en hun terugkomst, liggen uren en uren die ik kan gebruiken om de slaapkamer netjes op te ruimen. Je moet dus wel een enorme oen zijn om dat niet fatsoenlijk voor elkaar te krijgen.

 

Ik ben die oen. Ik ren naar de slaapkamer, begin met opruimen en denk tegelijkertijd aan de ramen die gelapt moeten worden, de was die de machine in moet, het avondeten, het toilet dat schoongemaakt moet worden en wanneer ik eindelijk eens tijd heb om de boodschappen te doen.

 

De vraag is: “Hoe komt het dat ik het niet voor elkaar om de taken zo over de dag te verdelen dat het mij minder energie kost?

 

Het heeft volgens mij te maken met een gebrek aan focus. Nu staan vrouwen erom bekend te kunnen multitasken. Volgens de definitie betekent dit dat wij in staat zijn om meerdere handelingen of processen op hetzelfde moment uit te voeren. Dat kan een computer, maar onze hersenen kunnen dat niet en voeren automatisch de gemakkelijkste handelingen als eerste uit en schuiven moeilijker handelingen naar de tweede plaats.

 

Ik ben het wetenschappelijke bewijs dat dit helemaal klopt. Van het opruimen van de slaapkamer blijft niet veel meer over dan een paar stapeltjes kleding verplaatsen en het dekbed opschudden. Ik ren daarna naar de volgende taak die ik ook maar half vervul (hoewel het mij dan nog wel lukt om de wasmachine helemaal vol te krijgen). Halverwege de ochtend drink ik staand een kopje koffie. Daarna multitask ik verder en tegen het middaguur laat ik mijzelf op de bank ploffen en kom ik daar de eerste uren niet meer van af.

 

Eerlijk gezegd denk ik dat we onszelf, als vrouw,  eerder een dienst bewijzen als we dit verworven imago van “multitasker” zo snel mogelijk (dat mag dan wel op hoge snelheid) verlaten.

Weg multitasker, welkom solotasker.

 

De tijd om langer op de bank te hangen is voorbij. Mijn man en kind komen thuis en er moet gekookt worden. Wat zullen we gaan eten? Ik denk een soufflé.

Nu maar hopen dat deze niet inzakt.