4. nov, 2016

De rode stem

De rode gemanipuleerde stem.

 

De nieuwe facebookpagina is in de lucht. De omslagfoto wisselt totdat ik er één gevonden heb die weergeeft waarom ik de naam “Rode schoenen” gekozen heb. Mijn uitlaatklep is schrijven. Zoals een ander de hond uitlaat, waarbij de opbrengst al te vinden is in het werkwoord, laat ik de woorden eruit. De hond uitlaten heb ik overigens ook gedaan maar de hond is al een tijdje aan het hemelen. Dus nu laat ik de woorden maar uit. Op mijn rode schoenen die onmogelijk lopen omdat de hak zo hoog is maar er wel heel uitdagend uitzien. Dat dekt dan meteen de lading. Af en toe loop ik moeizaam door het leven heen en moet ik proberen om de lol van de schoenen in te zien. Vaak vind ik het leven hartstikke leuk en zijn mijn schoenen dat ook.

Vandaag was het leven alles. Leuk, niet leuk en weer leuk en straks nog leuker want op vrijdag mag ik van mezelf op de bank ploffen en naar een programma kijken waarvan ik weet dat ik van de eerste tot de laatste minuut gemanipuleerd wordt. Rood overheerst in dat programma overigens ook. Ik heb het over The Voice of Holland. Mijn rode gordijnen zijn weer dicht en dat betekent dat er een nieuw seizoen van the Voice of Holland is gestart. In ons gezin hoort dit programma inmiddels bij het gezinsritueel. Officieel kijken wij de herhaling op zaterdag omdat deze om 18.00 uur begint en wij Alexander wijs kunnen maken dat hij dan op mag blijven. Op zaterdag eindigt het programma om 20.00 uur en ligt Alexander voldaan van het opblijven toch nog redelijk op tijd op bed. Mijn vermoeden bestaat dat dit het laatste jaar zal zijn van deze manipulatie van de bedtijd. Hij zit immers al in groep 4 en de klok openbaart zich in een rap tempo aan hem. Het zal niet lang meer duren voor Alexander in opstand zal komen.

Net zoals Peter en ik ieder jaar in opstand komen bij the Voice of Holland. Van voor naar achteren en weer terug voelen wij ons volledig gemanipuleerd.  “I love it,” hoor ik coach Sanne in mijn oor fluisteren. Voor ons is het een ‘sport’ geworden om John de Mol zo snel mogelijk te doorzien en vroeg in het seizoen te ontdekken wie the Voice dit jaar zal worden. Vorig jaar zagen we Maan verlicht uit de coulissen komen om het nummer Halo te zingen en toen ging er bij ons ook een lichtje branden. Het publiek brak de fluorescerende stokjes op het juiste moment en de ontknoping was voor ons geen geheim meer.  

Wij sporten veel. Wij kijken twee keer per week naar the Voice. Peter en ik zijn dus heel goed geworden in het analyseren en bekritiseren van dit programma. Wij vinden ook dat we ons moeten distantiëren van de menigte die hier zijn vermaak in vindt en kijken twee keer om goed te kunnen onderbouwen waarom wij dat dan vinden. Wij nemen ons ook steevast ieder jaar voor dat we echt voor het laatst gekeken hebben en nu helemaal klaar zijn met dit manipulatieve programma. Ons verstandige “zelf” zegt na iedere finale dat het genoeg geweest is. We bouwen ergens in het jaar een tv-vrije week in om alvast te wennen aan de Voice-loze vrijdag- en zaterdagavonden in de winter.

Maar zoals een tv-vrij leven mislukt is, is ons goede voornemen alweer mislukt. De bank verwordt binnen afzienbare tijd tot de sportschool van de kritiek. Ik loop vast warm en kijk op YouTube nog even terug naar Halo van Maan om mijn zintuigen op scherp te zetten. Dit jaar zullen wij onze tijd verbeteren en nog eerder the Voice ontdekken.