9. jun, 2016

Dino's

Dino’s

Meneer Albert Heijn, ik kom nog even een kopje Douwe Egberts koffie bij u drinken om een babbeltje te maken over de supermarkt die uw naam draagt. In mijn moestuintje heb ik vanmorgen 1 radijs kunnen oogsten en de bietjes beloven net aan een maaltijd van 2 bieten want de rest is aangevreten door de slakken die ook gek zijn op de moestuintjes van Albert Heijn.

Toen ik de moestuintjes verzameld had, dacht ik dat ik over kon stappen op een andere supermarkt. De zaadjes lagen keurig in een bedje voor geperste aarde en ik snapte inmiddels volkomen dat het niet gaat om een volwaardige maaltijd kweken in je eigen moestuin, maar dat het te maken heeft met het enthousiast worden voor al wat groeit en bloeit van onze kleine opvolgers. De radijs is dus uitermate zorgvuldig bekeken en bejubeld door mijn jongste zoon die hem liever zelf niet eet want hij vindt radijsjes niet zo lekker. Zijn voorkeur gaat eigenlijk nog voornamelijk uit naar het merk Haribo en de inhoud van de zakken. Omdat ik het een hele kunst vind om mijn dagelijkse boodschappen te moeten doen al laverend tussen bedelende en jengelende jongelui door, die maar één missie hadden; moestuintjes verzamelen, was ik blij dat deze actie voorbij was. De dranghekken konden verwijderd worden en ik was weer vrij om mijn eigen keuze te maken voor een supermarkt.

Helaas was dat van korte duur. U zult moeten begrijpen dat u wel een enorme aanslag pleegt op het pedagogisch vermogen van ons als ouders met alle acties die u oogluikend toestaat. Sinds een dag of wat word ik weer gedwongen om boodschappen te doen bij Albert Heijn. De bioloog Freek Vonk doet dat namelijk ook en mijn zoon is een enorme fan van Freek in het wild. Ik ben Freek alleen nog niet in het wild tegengekomen bij de Albert Heijn in ons dorp. De afbeelding van Freek heeft ook niets te maken met zijn kruistocht voor beter en biologisch voedsel maar zal waarschijnlijk ook wel als eerste doel hebben dat zijn standaard van leven iets verhoogd wordt. Freek is weer in groten getale aanwezig in Albert Heijn met Dino’s.  U weet wel dat uitgestorven beest in vele verschijningsvormen uit de oudheid. De Dino was niet zo sterk dat hij kon evolueren en de tegenslagen in de natuur de baas was. Maar de Dino is wel sterk genoeg om met mij de uitdaging aan te gaan over de winkel waar ik mijn boodschappen moet gaan doen omdat ik anders voor mijn jongste zoon een goede therapeut moet gaan opzoeken omdat hij anders vervreemdt van de wereld. Ik heb dus gisteren maar de snackkomkommers, snackradijs en de snacktomaatjes gekocht omdat ik dan mijn zoon blij kan maken met het verzamelboek voor de plaatsjes van de Dino’s. Ik had de snackradijsjes,- komkommers en- tomaten helemaal niet nodig maar deze passen dan gelukkig wel in mijn verantwoord dieet dus ik had een goed excuus om overstag te gaan. Bij iedere € 10,- die ik besteed aan boodschappen bij Albert Heijn krijgt mijn zoon een paar kaartjes. Ik doe nooit dagelijkse boodschappen voor € 10,-. Ik ben econoom en kan mijn gezin prima voorzien van eten met een lager budget. Nu moet ik dus alle zeilen bij zetten om € 10,- per dag uit te kunnen geven. Dat is een hele opgave. Mijn kasten puilen uit van zaken die ik pas nodig heb als ze op zijn, maar die ik nu op voorraad koop. Wij kunnen onze billen het komende jaar keurig schoonvegen zonder dat ik voor toiletpapier nog naar de supermarkt hoef te gaan. Onze haren zijn voor de komende 5 jaar gegarandeerd schoon en mijn huis kan ik poetsen tot aan mijn dood toe en dan zal er nog schoonmaakmiddel over zijn. Ik heb mijn zoon geprobeerd uit te leggen waarom ik zulke voorraden aanleg maar in het verhaal van een komende oorlog, stinkt hij niet. Ik ook niet! Ik heb hem verteld dat ik binnen een paar dagen  Albert Heijn wil verlossen van alle plaatsjes die er gedrukt zijn voordat de dranghekken weer geplaatst worden en ik mijzelf weer een weg moet banen door de Kudelstaartse hangjeugd met een verzamelmissie, die een nieuw honk heeft gevonden voor de toegangsdeuren van Albert Heijn.