13. feb, 2016

Ontstressen

Knutselclub.

Mijn zus zit bij de knutselclub. Ze schaamt zich er niet voor, want bij de knutselclub zitten staat goed op je CV.

De knutselclub is een club waar mannen niet toegelaten worden. Mannen kunnen beter op hun CV zetten dat ze bij de motorclub horen. Er zijn al eeuwen van emancipatie aan ons voorbij gegaan met voortreffelijke resultaten. Alleen die ontwikkeling is geheel voorbij gegaan aan de knutselclub. Hoewel, als je emancipatie een andere inhoud geeft, dan heeft de knutselclub zijn statement gemaakt: ‘geen mannen op de knutselclub.’

Ik ben nog nooit lid geweest van een knutselclub. Ik heb wel fantasieën over hoe het kan gaan als je deelneemt aan de knutselclub. Eens per week versjouw je al je knutselmaterialen naar de knutselclub. Onder het genot van een grote mok thee knutsel je de eindjes van leven weer aan elkaar. Je knutselt terwijl ondertussen de gesprekken zich aanpassen aan de gemiddelde leeftijd van de vrouwen van de knutselclub. Zoals de mannen hun eigen taal hebben ontwikkeld tijdens de meetings van de motorclub en met groot gemak wisselen van uitlaten en olie verversen naar lekkere wijven, zo zal het bij de knutselclub gaan van het kiezen van de nieuwe kleur draad naar de opvliegers en de man die altijd maar wil en zijn potentie nog steeds niet schijnt aan te kunnen passen aan de overgangsperikelen van zijn vrouw. De grote gemene deler is dat in beide clubjes het zorgvuldig afgeschermde intieme leven binnen “no time” in de openbaarheid ligt. Tegen de bescherming van ‘mannen onder elkaar’ en ‘vrouwen onder elkaar’ kan geen therapeut op.

De mannen gaan op motorweekend. De vrouwen gaan op knutselweekend. De mannen maken in een slinger van 30 motorrijders de wegen onveilig. Zij stoppen bij iedere gelegenheid waar je koffie kunt drinken om de bejaarde benen te strekken. De overnachting is in Duitsland en de plaatselijke bevolking moet braaf meezingen met het lijflied van de motorclub: ‘Schapennoiken’.  De zin van ‘onzin’ wordt samen gevat in het clublied. De knutselclub verschanst zich in Drenthe nadat ze vorig jaar al het Texelse wol hebben opgekocht.

Een paar dagen per jaar wordt de ingewikkeldheid van het leven terug gebracht tot het rubber van de banden en bier drinken en de draadjes aan elkaar knopen met veel kopjes thee. Los van alle verbindingen die er zijn; bijkomen! Enkel maar waarde hechten aan het geluid van de motoren en de kleur van de draadjes. Ontdaan van de stress van het dagelijkse leven, komen de mannen glimlachend als kleine jongens met ‘rete’ stoere verhalen terug. De vrouwen hebben een weekend achter de rug waarin de wereld weer begrepen wordt en de cadeaumand vol geknutseld is. De grote boze buitenwereld wordt voor het komende jaar weer overspoeld met zachte, lieve, met zorg en aandacht aan elkaar gehaakte eindjes draad.

Ik rij motor en kan haken. Ik wil al hakend op de motor stiekem bij beide clubjes het geheim van een goed leven afkijken.