8. mei, 2016

Moederdag

Moederdag.

In het laatste uur voor Moederdag aanbreekt mag een mooi Moederdagverhaal niet ontbreken.

Mijn jongste zoon lijkt in sneltreinvaart de waarde van geld te ontdekken. In zijn spaarpot zit een heel arsenaal aan muntjes en in de ogen van een zesjarige ben je met zoveel geld héél rijk. De gebruikelijke vakantie naar  Ameland,  die dit jaar even niet door kon gaan, kan hij makkelijk bekostigen van zijn eigen geld en rijkelijk strooit hij de centen uit over de tafel om nogmaals te benadrukken dat het heel veel geld is. Met enige trots laat hij ons weten dat hij zijn spaargeld graag overheeft voor zijn geliefde vakantiebestemming:

“ Mam, ik heb genoeg geld en dat mag je allemaal gebruiken hoor.”

Als ouders probeer je de waarde van het geld te benadrukken met een woord van dank en de mededeling dat het best heel veel geld is, maar dat € 15,- net niet genoeg is voor een weekje Ameland. Dan wordt het geld weer eigen bezit en brandt het in het kleine kinderhandje om uit gegeven te worden aan zaken die in een jong leven van waarde zouden kunnen zijn, maar die nog wel bedacht moeten worden.

Vanmorgen werd de hele spaarpot omgegooid en met een flinke greep in het geld, een handvol, wilde Alexander wel weer naar de winkel om ‘iets’ te kopen. Ik vroeg naar wat dat ‘iets’ dan zou zijn en daar had hij nog niet echt over nagedacht. Dit leken mij de eerste tekenen van wat onder de definitie van ‘winkelen’ zou kunnen vallen. Maar omdat onze kooplustige jongste zoon ook het uitstellen van begeerte moet leren, kreeg hij een negatief koopadvies van zijn moeder. Zijn vader had een ander plan met het geld. Het is immers morgen Moederdag en de bedoeling is dan dat je je dankbaarheid voor het hebben van een moeder, uit met een presentje. “We gaan zo naar de winkel en dan mag je van eigen geld een cadeautje voor mama kopen.”

Dat leek niet nodig want er ligt immers al een knutselwerkje van de basisschool ingepakt te wachten om morgen met veel enthousiasme uitgepakt te worden.

“Ik heb al iets gemaakt voor mama.” Alexander hoopte hiermee zijn status van rijke jongeling niet te verliezen.

Maar daarmee kwam onze grootgeldbezitter niet zo eenvoudig weg. Samen met zijn vader en zijn eigen geld werd het eerste Moederdag cadeautje gekocht in de bloemenwinkel. Een roze Vlijtig Liesje. Ik vermoed dat deze plant gekozen is om zijn krachtige overeenkomstige naam met de invulling van menig moederschap. Alexander legde zijn hand vol geld op de toonbank en begon met het tellen van de vijf cent muntjes.

“Hij koopt voor het eerst van zijn eigen geld een Moederdag cadeautje,” voegde zijn vader toe aan de handelingen van zijn zoon om de tijdsspanne tussen het tellen en het bedienen van de volgende wachtende klanten te overbruggen.

“Ja, voor mijn mama,” en alle vrouwen in de winkel smolten voor deze blijk van liefde en daarmee werd het wachten verzacht.

Thuis gekomen kan de plant niet wachten tot morgen om uitgepakt te worden. Dat moet bij een zesjarige meteen want anders loopt de spanning te hoog op. De pas opgebouwde trots moet meteen door mama bejubeld worden.

“Kijk mam, voor jou omdat je zo van roze houdt en de mevrouw in de winkel zei dat als de bloemen flauwvallen ( hij maakt een nadrukkelijk handgebaar om slaphangende bloemen na te doen) moet je ze water geven dan gaan ze weer leven.”  Met deze zorgvuldig onthouden instructie, overhandigt Alexander zijn eerste, zelf gekochte Moederdag cadeau.