1. feb, 2018

Stom

Ik zag je een paar weken geleden voor het eerst. Je bent een leerling in mijn klas. Ik stond bij de deur om je te leren kennen. Jij liep naar binnen zonder op te kijken. Ik vroeg of je even terug wilde komen. Ik kende je nog niet en wilde graag je naam horen. Volgens mij vond je dat stom. Je wilde liever ongezien naar binnen maar je viel zó op, juist daardoor. Je nam plaats in de klas en liet jezelf meteen onderuit zakken. Ik kon alleen maar denken: “Zo zeg, die heeft er echt geen zin in.” Daarmee heb je jezelf meteen bij mij op de voorgrond geplaatst. Ik hou namelijk bij voorbaat van leerlingen die er geen zin in hebben. Niet omdat ze niet willen werken, dat vind ik eigenlijk heel erg lastig, maar omdat ze een energie om zich heen hebben die uitstraalt dat ze de wereld nog helemaal niet begrijpen en zoeken naar de beste rol om erbij te horen.

Alles is stom! En ik ben misschien op dit moment wel de stomste mens die er op de wereld rondloopt. Ik wil dat heel graag zijn. De stomste leraar die er rondloopt. Weet je wat het is? Als jij mij de stomste vindt, sta ik bovenaan op een lijstje van jou en hou je me heel erg in de gaten. Ik zal dus echt mijn best doen om op nummer 1 bij jou te blijven staan. Doordat je mij zo in de gaten houdt kan ik heel veel tegen je zeggen. Je luistert naar alles wat ik zeg omdat je alles wat ik zeg ‘stom’ wilt vinden. Dat is ook precies zoals ik het graag wil. Ik wil heel veel tegen je zeggen.

Natuurlijk zou ik het fijn vinden als je het op een gegeven moment wél leuk gaat vinden in mijn les. Dan kun je jezelf namelijk vullen met positieve energie en misschien lukt het je dan ook wel om hoge cijfers te gaan halen. Positiviteit en goede resultaten lijken iets met elkaar te maken te hebben. Je voelt je ook beter als je de weerstand een beetje los kunt laten. Als je de zonnebril die je draagt af en toe af zet, kan de zon op je gezicht gaan schijnen. Dat is lekker warm en behaaglijk. Moet je eens om je heen kijken als buiten de zon schijnt. De mensen om je heen lijken dan ineens een heel stuk vriendelijker en vrolijker. Die zon doet echt iets met je. Zelf kan ik ook heel erg verlangen naar de eerste zonnestralen na die lange, natte, druilerige wintertijd. Ik vind het leven dan ineens een stuk makkelijker. Ik snap er ook niets van. Ik doe precies dezelfde dingen als op de dagen dat de zon niet schijnt en toch is alles anders. Ik voel me vrolijker en daardoor gaat alles veel makkelijker.

Ik voel me ook niet altijd vrolijk hoor en vind heel veel dingen gewoonweg superstom. Misschien is dat wel de reden dat je me opvalt. Misschien kijk ik wel in de spiegel als ik naar jou kijk en herken ik een stukje van mijzelf in jou. Misschien wil ik daarom zoveel tegen je zeggen. Omdat ik je zo graag wil laten zien dat niet ‘alles’ stom is maar dat er altijd wel iets te vinden is dat best een beetje ‘leuk’ is.

Een klein beetje leuk maar hoor.

Ik zal het niet meteen overdrijven.

Dat is namelijk heel erg stom!