20. sep, 2016

Watersportweek

Watersportweek deel 1

 

De watersportweek met de derde klas van het vmbo duurt 4 dagen en staat garant voor heel veel belevingen. Vandaag beginnen we dus gewoon met deel 1. Vanmorgen stond ik met 3 collega’s met 40 leerlingen op een redelijk tijdstip, bepakt en bezakt, te wachten bij school op de bus om ons naar Eernewoude te laten rijden. De bus stond vast op de ring rond Amsterdam en later bleek dat de buschauffeur het kennelijk moet doen met een zwaar verouderd navigatiesysteem, want na een rondrit door Leeuwarden bereikten wij onze bestemming in Eernewoude. Gelukkig hebben de vmbo leerlingen nog geen goed ontwikkeld tijdsbesef. Dat weet ik omdat ik dat op een werkweek altijd meemaak in de nachtelijke uren. Die duren voor deze leerlingen altijd te kort en slapen moet veel te lang.

 

Als wij aankomen op de plaats van bestemming is het eerste wat deze leerlingen graag willen doen; hun slaapplaats veroveren. Ik begrijp dat doorgaans niet. Dat is immers de plek die later in de week het minst bezocht blijkt te zijn. De rituelen die zich hier afspelen lijken veel op veroveren, anderen uit het nest werpen, nestelen en zorgen dat je eigen plek veilig wordt. Ik ben met 11 dames hier aanwezig en de boot is ons domein. Mijn eigen honk is volledig geïsoleerd van de leerlingen dus voor alsnog ziet het eruit dat ik maar een klein beetje slaap hoef in te leveren en de drie uren die er in een werkweek voor staan, met gemak ga halen.

 

Na het nestelen begon het eerste programma onderdeel. De helft van de groep mocht de omgeving verkennen in een kano en de andere helft kon de Friese wateren op met een zelfgebouwd vlot. Voor ons als begeleiders is dat een spannend moment. Ik wil met mijn leerlingen graag representatief overkomen op iedere plek die ik samen met  hen aandoe, maar sommigen genieten een andere moraal en laten zich nog niet van hun sterkste kant zien. Gelukkig is dat maar een hele kleine groep. Normaliter erger ik mij daar onmiddellijk aan en schiet ik in de sturende rol en verplicht ik de dwarse leerlingen om mee te doen. Vandaag niet. De zon schijnt. Het is aangenaam warm. Dat zijn omstandigheden waarbij het leven glimlacht en het geduld van begeleiders toeneemt. De positieve energie zit in mijn eigen vlottenbouwgroepje en met een waanzinnig stabiel vlot varen wij voldaan en relaxed naar onze werkweek bestemming. We komen droog aan en zien de kanoërs doorweekt het terrein oplopen.

 

Nu is iedereen weer schoon en warm of zich warm aan het voetballen. De sfeer is relaxed. Het paraderen van de dames is begonnen. De jongens die nog geen enkele interesse in het vrouwelijk schoon hebben, voetballen en ik heb net een clubje terug naar het terrein moeten halen omdat zij al stiekem hun weg naar het dorp probeerden te vinden.

De werkweek is begonnen.