12. jul, 2016

Zomervakantie

Zomervakantie.

Ik tel af. De mentale grens van wat ik aankan in het onderwijs ligt vast op 16 juli, dan begint de zomervakantie! Ieder jaar, voordat de zomervakantie begint, vraag ik me af waarom die laatste week aanvoelt alsof je bijna je laatste adem aan het uit blazen bent. Is het een psychische grens? Wat gebeurt er als hij verlegd zou worden en ik  gedwongen word om nog een week langer te werken? Ben ik dan pas een week later bijna dood? Wegen de laatste loodjes inderdaad altijd het zwaarst? Over zes weken ben ik psychisch weer in staat om te starten met het nieuwe schooljaar. De hectische laatste schoolweken worden dan vervangen door de hectische eerste schoolweken van het nieuwe jaar waarbij de vakantie na één dag werken al aanvoelt als een tijdperk dat net zo ver weg ligt als de middeleeuwen.

De vakantie is nodig. Heel hard nodig. Er is rust nodig om de prikkels van alle dag te kunnen verlaten en te ervaren wat het is als je niet gedwongen wordt te leven met de klok en de schoolbel die het ritme van de dag bepalen. Mijn lijf heeft rust nodig om mijn hartslag weer onder controle te krijgen en de bloeddrukverlagende pillen mogen ook zes weken met vakantie. Even los van de altijd voortdurende hardloopwedstrijd in het onderwijs waarbij je altijd het gevoel hebt als laatste over de streep te komen. Een paar weken om bij te komen en de goede voornemens voor het nieuwe jaar vorm te geven.

Ik neem me van alles voor. De schamele momenten van een leerling-loze school bepalen me er weer even bij dat ik het komende schooljaar het roer ga omgooien. Ik wil geen telefoons meer in de les, ik wil geen overschrijding meer van deadlines, ik wil mijn nakijk werk op tijd af hebben. Ik ga me suf laten scholen om de deskundigheidsbevorderingsuren allemaal te halen en ik weet zeker dat ik in het nieuwe schooljaar een totaal vernieuwde vorm van lesgeven heb uitgevonden. Ik loop in het nieuwe schooljaar over van geduld voor leerlingen, ouders en collega’s. Op alle taken van hogerhand gegeven, zal ik volmondig en zonder morren “ja “ zeggen. De valkuilen van mijn oude gedrag overkomen mij het komende schooljaar niet meer want na deze vakantie heb ik mijzelf compleet onder controle.

Opnieuw, zoals ieder jaar weet ik zeker dat mijn voornemens dit jaar gaan slagen want ik ben over zes weken compleet uitgerust. Over zes weken verlang ik weer naar de reuring van de dagelijkse schoolpraktijk. Over zes weken breng ik, volledig bijgekomen en voorzien van nieuwe zuurstof, al mijn goede voornemens in praktijk en over zes weken is er niemand meer in het hele schoolgebouw en de Haagse politiek die mij gek krijgt met nieuwe plannen, onmogelijke roosters, te volle klassen, eisende ouders, leerlingen die lijden aan adhd, add, dyscalculie, dysfasie en alles waar je verder nog meer aan kunt lijden.

Over zes weken start eindelijk het schooljaar waarbij de waan van de dag mijn nieuwe voornemens eens niet als sneeuw voor de zon laat verdwijnen. Ik ga het komende schooljaar werkdrukvrij ervaren want ik kom helemaal “zen” terug uit die eindeloos lange, luie, zonnige, inspirerende, tijdloze zomervakantie.

Ik weet het zeker!! God wat weet ik het dit jaar weer zeker!!